W artykule przedstawiono podejmowane podczas konferencji pokojowej w Paryżu działania dążące do uregulowania kwestii poszanowania mniejszości narodowych po zakończeniu I wojny światowej, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji Polski. Omówiono stanowiska poszczególnych krajów: zabiegi państw pokonanych – głównie Niemców – o ochronę byłych obywateli, opór państw nowo powstałych i powiększonych, przede wszystkim Polski i Rumunii, przed wprowadzeniem regulacji. Efektem głębokich sporów w łonie uczestników konferencji był brak rozstrzygnięć w traktatach pokojowych, które odsyłały do osobnych uregulowań. W tekście zaprezentowano także fragmenty raportów brytyjskich i amerykańskich poświęconych sytuacji Żydów na ziemiach polskich. Polska jako jedyne państwo będące wśród zwycięzców musiała przyjąć traktat o ochronie obywateli różniących się językiem, wyznaniem lub rasą, zanim podpisała traktat wersalski. Rozwiązania przyjęte przez Polskę stały się wzorcowe dla całego systemu obejmującego w efekcie 16 suwerennych państw, zrazu wyłącznie europejskich.

The article presents efforts to regulate the issue of national minorities after the First World War (with particular consideration given to the situation of Poland) undertaken at the Paris Peace Conference. It discusses the positions of particular countries: the attempts of the defeated states (mainly Germany) to protect former citizens, and the resistance of the newly formed or expanded states, mainly Poland and Romania, towards regulation. Major disputes among the participants of the conference meant that no decisive provisions on the subject were included in the peace treaties, which only included references to separate regulations. The paper also features excerpts from British and American reports on the situation of Jews in Poland. Poland was the only state on the winning side required to sign a treaty on the protection of citizens of different denomination or race, or speaking a different language, before signing the Treaty of Versailles. The solutions adopted by Poland became the standard for the entire system eventually comprising 16 sovereign states, initially only in Europe.