Artykuł przedstawia propozycję kartograficznej analizy indywidualnych narracji genealogicznych. Wykorzystując metodologię badań jakościowych do pozyskania materiału źródłowego – opowieści informatorów o losach przodków i prowadzonych poszukiwaniach genealogicznych – oraz obróbki i interpretacji danych przestrzennych, autorzy zgłębiają złożoną naturę pamięci genealogicznej jednostki. Pamięć genealogiczna to tzw. pamięć zbierana, innymi słowy konstruowana w toku poszukiwań i interpretacji źródeł genealogicznych. Ma ona charakter wyraźnie przestrzenny: rozpina się na sieci miejsc kluczowych w historii rodziny, od gniazd rodzinnych po trasy migracji, przesiedleń czy szlaki bojowe przodków, układających się w swoiste geobiografie. To na tej płaszczyźnie pamięć rodzinna przenika się z szerszymi kręgami pamięci – narodową i powszechną – legitymizując tożsamość genealoga. Na tak ukształtowany pejzaż historii rodzinnej nakładają się wreszcie własne doświadczenia przestrzenne badacza, takie jak kwerendy archiwalne, poszukiwania grobów czy sentymentalne podróże śladami przodków. Badania, których wynikiem są przedstawione w artykule studia przypadku, opierają się na teoriach z zakresu memory studies i geografii człowieka, podkreślając zarówno zbiorowy, jak i indywidualny charakter pamięci genealogicznej. Artykuł argumentuje, że rozwijająca się we współczesnej Polsce oraz w krajach zachodnich demokratyczna genealogia – w odróżnieniu od akademickiej genealogii będącej nauką pomocniczą historii – wykorzystuje przestrzeń jako medium zakotwiczające historie rodzinne i determinujące kształt wiedzy, wyobraźni oraz pamięci samych genealogów. Analizie służą trzy wyselekcjonowane studia przypadku, każde ukazujące odrębną konfigurację przestrzenną pamięci genealogicznej (genealogia zakorzeniona, genealogia „wędrująca”, genealogia pisana geobiografiami jednostek), odnoszącą się do wybranych wątków polskiej pamięci zbiorowej oraz jej motywów peryferycznych, co uwidacznia złożoność i niejednoznaczność pamięci genealogicznej. Artykuł pozycjonuje geografię i kartografię jako istotne narzędzia w analizie historii rodzinnej i struktury pamięci genealogicznej, podkreślając jej narracyjny, subiektywny i emocjonalny charakter.
