1(6)/2026

2026

Data publikacji: 20.07.2026

Licencja: CC BY-SA 4.0

Redakcja

Redaktor naczelny prof. dr hab. dr h.c. Andrzej Misiuk

Zastępcy redaktora naczelnego dr Bartosz Błaszczak, dr hab., prof. WSKZ Irena Malinowska

Redaktorzy tematyczni dyscyplin dr hab. Dariusz Brakoniecki, dr hab., prof. UwS Norbert Malec, dr Aleksandra Siewert

Redaktor językowy Monika Krzywoszyńska

Redaktor statystyczny Daniel Śliwiński

Redaktor techniczy Łukasz Różyński

Projekt okładki Łukasz Różyński

Zawartość numeru

Wstęp od Redakcji

Andrzej Misiuk

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 11-11

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.020.23721

PDF

Czytaj więcej

Artykuły

Bezpieczeństwo obywatelskie w erodującej demokracji liberalnej

Andrzej Antoszewski

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 12-28

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.021.23722

Jedną z funkcji państwa jest ochrona jego obywateli przed zagrożeniami egzystencjalnymi. Im silniejsze państwo, tym silniejsza ochrona jednostki. Trzeba sobie jednak uświadomić, że siła czy wręcz potęga państwa mogą być wykorzystywane wobec jednostki na różne sposoby. Państwo może (i powinno) występować w roli gwaranta praw jednostki, a równocześnie być dla nich poważnym zagrożeniem. W niniejszym artykule podejmuję próbę wyjaśnienia, w jaki sposób państwo może chronić jednostkę przed samym sobą, tj. w jaki sposób zapewnia bezpieczeństwo obywatelskie, czyli ochronę przed zagrożeniami płynącymi ze strony jego działań. Powszechnie przyjmuje się, że demokracja liberalna to najlepsze rozwiązanie tego problemu. Kwestię bezpieczeństwa obywatelskiego rozpatruję na dwóch poziomach: normatywnym i empirycznym. Pierwszy obejmuje konstytucyjne gwarancje praw i wolności obywatelskich oraz instytucje służące ich ochronie, a drugi dotyczy rzeczywistego sposobu egzekwowania przymusu państwowego. Posługując się przykładami zaczerpniętymi z polskiej praktyki politycznej, dowodzę, że erozja demokracji liberalnej prowadzi do obniżenia poziomu bezpieczeństwa obywatelskiego na poziomie empirycznym, niekoniecznie zaś na poziomie normatywnym.

PDF

Czytaj więcej

Criminal and Legal Aspects of Liability for Collaborationism Under Martial Law

Iryna Tkachenko

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 29-40

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.022.23723

Artykuł poświęcony jest kompleksowej analizie fenomenu kolaboracjonizmu w warunkach stanu wojennego, jego kwalifikacji prawnej, społeczno-politycznym konsekwencjom oraz wymiarom moralno-etycznym w kontekście współczesnej agresji zbrojnej przeciwko Ukrainie. Autorka postrzega kolaboracjonizm jako wielowymiarowe zjawisko społeczno-prawne, łączące w sobie elementy zdrady politycznej, wspierania agresora oraz podważania suwerenności państwowej poprzez dobrowolną współpracę obywateli z organami okupacyjnymi. W artykule ukazano historyczne korzenie pojęcia, sięgające okresu II wojny światowej, oraz prześledzono ewolucję jego znaczenia w ukraińskim porządku prawnym.
Szczególną uwagę poświęcono analizie przepisów artykułu 111-1 Kodeksu karnego Ukrainy, wprowadzonego ustawą nr 2108-IX z dnia 3 marca 2022 roku, który ustanawia odpowiedzialność karną za działalność kolaboracyjną. Omówiono treść poszczególnych form tego przestępstwa – od uczestnictwa w działalności politycznej lub informacyjnej na rzecz państwa-agresora po obejmowanie stanowisk w administracjach okupacyjnych, organizowanie nielegalnych referendów, a także prowadzenie działalności propagandowej lub gospodarczej na korzyść wroga. Przedstawiono również problematykę aspektów informacyjno- psychologicznych kolaboracji, stanowiących poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego i moralnej odporności społeczeństwa. Na podstawie praktyki sądowej z lat 2022–2023 zaprezentowano dane statystyczne dotyczące liczby postępowań karnych, wyroków oraz tendencji w zakresie stosowania prawa w sprawach o kolaboracjonizm. Autorka podkreśla, iż zaostrzenie odpowiedzialności prawnej ma nie tylko charakter represyjny, lecz również prewencyjny i wychowawczy, kształtując kulturę prawną odpowiedzialności obywateli wobec państwa.
W opracowaniu uzasadniono potrzebę kompleksowego podejścia do przeciwdziałania kolaboracjonizmowi, obejmującego integrację instrumentów prawnych, informacyjnych, edukacyjnych i moralno-patriotycznych. Wskazano, że walka z tym zjawiskiem stanowi nie tylko kwestię ścigania karnego, lecz także czynnik wzmacniający państwowość, odbudowujący zaufanie społeczne oraz chroniący tożsamość narodową w warunkach zagrożeń wojennych.

PDF

Czytaj więcej

Prywatność w erze sztucznej inteligencji: Między prawem do anonimowości a obowiązkiem bezpieczeństwa państwa

Katarzyna Stobiecka

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 41-55

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.023.23724

Artykuł odnosi się do napięcia między prawem do prywatności i poczucia bezpieczeństwa a konstytucyjnym obowiązkiem zapewnienia przez państwo bezpieczeństwa w kontekście rozwoju sztucznej inteligencji i systemów biometrycznych. Porównano w nim ochronę prywatności w prawie polskim i unijnym oraz poddano analizie rolę RODO. Tekst odnosi się także do porównania europejskiego modelu ochrony z amerykańskim, opartym na self-regulation. Omówiono w nim kwestie identyfikacji biometrycznej oraz automatyzacji decyzji w kontekście niezbędnej transparentności algorytmów. Wskazano następujące propozycje de lege ferenda: rejestr systemów AI, audyty algorytmów, wzmocniony nadzór UODO, zasada „człowieka w procesie decyzyjnym”.

PDF

Czytaj więcej

Pojęcie szkody I interesu spółki jako determinanty odpowiedzialności członków zarządu spółek kapitałowych

Kamila Remiszewska

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 56-73

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.024.23725

Artykuł zawiera analizę pojęcia „działanie na szkodę spółki kapitałowej” w ujęciach dogmatycznym i systemowym. Punktem wyjścia jest brak jednolitych definicji szkody oraz interesu spółki, prowadzący do trudności interpretacyjnych w ocenie odpowiedzialności członków zarządu. Szczególną uwagę poświęcono relacji pomiędzy cywilnoprawnym a karnoprawnym rozumieniem szkody oraz granicom dopuszczalnego ryzyka gospodarczego. Analiza koncentruje się na przesłankach odpowiedzialności karnej wynikających z art. 296 Kodeksu karnego oraz ich powiązaniach z regulacjami prawa spółek handlowych. W artykule postawiono tezę, że ingerencja prawa karnego w sferę decyzji zarządczych powinna mieć charakter subsydiarny i być ograniczona do przypadków istotnego naruszenia interesu spółki kapitałowej.

PDF

Czytaj więcej

Profilowanie kryminalne w prewencji antyterrorystycznej

Robert Borkowski

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 74-85

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.025.23726

Artykuł jest poświęcony problematyce profilowania kryminalnego w odniesieniu do sprawców przestępstw o charakterze terrorystycznym. Można wskazać kilka metod profilowania, w tym proaktywne na podstawie analizy procesu radykalizacji, geograficzne i na bazie aktywności internetowej. Celem profilowania proaktywnego jest wykrycie środowisk radykalnych planujących zamachy terrorystyczne, a więc skuteczna prewencja antyterrorystyczna. Tego rodzaju profilowanie wykorzystuje się w wielu krajach, m.in. w USA i Polsce. Obecnie służby powszechnie stosują profilowanie internetowe, które może jednak prowadzić do nadużyć i przybierać formę powszechnej inwigilacji. Główne problemy badawcze w niniejszym tekście wiązały się z określeniem, na czym polega prewencja proaktywna oraz czy analiza radykalizacji pozwala na stwierdzenie istnienia syndromu terrorysty. Artykuł został opracowany przy użyciu metod desk research, krytycznego przeglądu literatury oraz analizy.

PDF

Czytaj więcej

Kryteria wyboru ofiary przez sprawcę przestępstwa

Luiza Ankiersztajn

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 86-96

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.026.23727

W artykule poddano analizie mechanizmy wyboru ofiary przez sprawcę przestępstwa. Uwzględniono zarówno cechy indywidualne ofiary, jak i okoliczności sytuacyjne. Omówiono pojęcie ofiary w kontekstach kryminologicznym, wiktymologicznym oraz prawnym, ze szczególnym uwzględnieniem różnicy między ofiarami zastępowalnymi i niezastępowalnymi. Analiza literatury kryminologicznej i wiktymologicznej prowadzi do wniosku, że wybór ofiary rzadko ma charakter całkowicie przypadkowy. Sprawca często kieruje się oceną dostępności celu, przewidywanego zysku, ryzyka ujawnienia, podatności ofiary na atak, jej stylem życia, sytuacją materialną, cechami osobowymi lub wcześniejszą relacją. Przypadek może odgrywać rolę w procesie wiktymizacji, jednak zazwyczaj współwystępuje z innymi czynnikami, które zwiększają ryzyko pokrzywdzenia. W artykule odniesiono się także do problemów strachu przed przestępczością, kapitału społecznego, przemocy domowej oraz prewencji wiktymologicznej. Wnioski podkreślają, że poznanie kryteriów wyboru ofiary ma istotne znaczenie dla praktyki organów ścigania, polityki karnej, profilaktyki społecznej oraz ochrony osób szczególnie narażonych na przestępstwa.

PDF

Czytaj więcej

Wojna i pokój jako wyznaczniki przestrzeni bezpieczeństwa w europie w XXI wieku

Andrzej W. Jabłoński

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 97-118

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.027.23728

Artykuł analizuje w perspektywach historycznej i politologicznej uwarunkowania strukturalne w obszarach prawa, ekonomii i polityki, które sprzyjają pokojowi, oraz te, które przyczyniają się do wybuchu konfliktów zbrojnych. W kolejnych sekcjach tekstu autor poddaje analizie elementy infrastruktury ładu pokojowego w Europie po zimnej wojnie, przedstawia w zarysie przyczyny wojen, początek i zmierzch zimnej wojny, omawia inicjatywy pokojowe w zimnowojennej Europie (w szczególności Akt końcowy z Helsinek) i zmiany polityczne w Rosji po zakończeniu zimnej wojny. Na koniec analizuje zmiany w środowisku bezpieczeństwa w Europie po agresji Rosji na Ukrainę oraz zakres pomocy finansowej i militarnej Unii Europejskiej udzielanej Ukrainie. Artykuł jest oparty na literaturze politologicznej i historycznej oraz analizach eksperckich.

PDF

Czytaj więcej

Czynniki wpływające na rozpoczęcie wojny z Ukrainą przez Rosję (Część 2)

Marcin Liberacki

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 119-137

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.028.23729

W artykule dokonano analizy czynników, które wpłynęły na decyzję Rosji o rozpoczęciu wojny z Ukrainą. Wskazano na złożoność tej decyzji – uwzględnione zostały czynniki, które kształtowały politykę Kremla w okresie przed wybuchem konfliktu. Rosja postrzegała rozszerzanie się NATO w kierunku wschodnim oraz dążenia Ukrainy do integracji z Zachodem jako zagrożenie dla swojej strefy wpływów. Obawiała się, że Ukraina, będąca strategicznie ważnym państwem, może stać się przyczółkiem Zachodu na granicach Rosji, co naruszałoby równowagę sił w regionie.

Dokonując analizy kluczowych determinantów, które wpłynęły na decyzję Rosji o rozpoczęciu konfliktu z Ukrainą, autor skorzystał z badań historyków, wojskowych, politologów i analityków, aby lepiej zrozumieć tło tej tragicznej wojny. Artykuł opiera się na metodologii wieloaspektowej, która łączy analizy jakościowe i ilościowe (źródeł literackich i dokumentów, polityczno-strategiczną), metodologię porównawczą, analizę danych empirycznych oraz wywiady i opinie ekspertów.

Przed rozpoczęciem pełnoskalowej inwazji na Ukrainę rosyjski przywódca wykorzystał wojenną retorykę do wzmocnienia swojego autorytetu oraz wizerunku władzy i odwrócenia uwagi społeczeństwa od problemów gospodarczych, a także wewnętrznych napięć politycznych. Istotne są także czynniki historyczne (w tym narracja o Ukrainie jako części „rosyjskiego świata”) oraz dążenie do odbudowy wpływów w regionie. Analiza ukazuje skomplikowaną złożoność przyczyn tego konfliktu – zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Akcentuje m.in. pretensje historyczne, obawy geopolityczne oraz wcześniejsze działania związane z Krymem i Donbasem. Właściwa interpretacja tych czynników jest kluczowa dla pełniejszego zrozumienia konfliktu i jego globalnych implikacji. Rosja postrzega działania Zachodu jako zagrożenie dla własnej pozycji i w konsekwencji dąży do wzmocnienia swojej strefy wpływów. Kreml wykorzystał też konflikt jako środek do wzmocnienia władzy i zjednoczenia społeczeństwa wokół wspólnego wroga. Analiza źródeł dowodzi zatem, że konflikt rosyjsko-ukraiński to wynik skumulowanych, wieloletnich napięć o podłożu geopolitycznym, historycznym i wewnętrznym, które doprowadziły do eskalacji przemocy.

PDF

Czytaj więcej

Disinformation as a Tool of Hybrid Warfare: Russian Information Aggression Against Ukraine (2022–2025)

Olena Kravchenko, Maryna Trehubenko

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 138-152

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.029.23730

Artykuł analizuje strukturę, mechanizmy oraz konsekwencje agresji informacyjnej prowadzonej przez Federację Rosyjską przeciwko Ukrainie w warunkach pełnoskalowej wojny. Agresja informacyjna jest ujmowana jako złożony system oddziaływania, oparty na koordynowanym rozpowszechnianiu fałszywych przekazów, manipulacji emocjami społecznymi oraz podważaniu zaufania do legitymizowanych instytucji informacyjnych. Szczególny nacisk położono na transformację środowisk cyfrowych w główne kanały wrogiego wpływu, gdzie algorytmiczne mechanizmy dystrybucji treści wzmacniają skalę dezinformacji oraz pogłębiają polaryzację odbiorców. Analiza dynamiki narracji odnoszącej się do kluczowych wydarzeń wojennych ukazuje zdolność dezinformacji do adaptacji wobec społecznych podatności oraz jej intensyfikację w momentach kryzysowych.

Artykuł podkreśla podatność użytkowników o niewystarczającym poziomie kompetencji medialnych, którzy nieświadomie przyczyniają się do dalszego rozpowszechniania manipulacyjnych treści poprzez mechanizmy wirusowego zasięgu. Przedstawione analizy wskazują, że kampanie ukierunkowane na wzbudzanie niepewności gospodarczej, zmęczenia wojną oraz braku zaufania wobec instytucji politycznych istotnie wpływają na zbiorowe stany emocjonalne i kształtują ocenę zdolności Ukrainy do odporu oraz zakresu wsparcia międzynarodowego. W opracowaniu zaakcentowano strategiczną konieczność wzmacniania edukacji medialnej, rozwijania praktyk fact-checkingowych oraz instytucjonalnej współpracy między państwem a społeczeństwem obywatelskim. Zrozumienie logiki rosyjskiej agresji informacyjnej stanowi warunek budowania strukturalnej odporności i ochrony stabilności demokratycznej w obliczu trwającego konfliktu.

W artykule zastosowano jakościową analizę treści narracji dezinformacyjnych udokumentowanych w ukraińskich mediach cyfrowych w latach 2022–2025. Analiza opierała się na raportach monitoringowych opracowanych przez Instytut Informacji Masowej (IMI), VoxCheck oraz StopFake, a także na systematycznym przeglądzie literatury naukowej poświęconej wojnie informacyjnej i zaufaniu do mediów.

PDF

Czytaj więcej

Najważniejsze przyczyny I przejawy wzrostu kontrowersji w stosunkach Rosji ze Stanami Zjednoczonymi w latach 1992–2022

Mieczysław Stolarczyk

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 153-198

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.030.23731

Artykuł podejmuje problematykę stosunków rosyjsko-amerykańskich w latach 1992–2022, stanowiących kluczowy element euroazjatyckiego i globalnego ładu międzynarodowego. Głównym celem badawczym jest identyfikacja przyczyn, etapów oraz przejawów narastających kontrowersji między Federacją Rosyjską a Stanami Zjednoczonymi (oraz szerzej – państwami Zachodu) w okresie trzech dekad poprzedzających wybuch konfliktu w Ukrainie w 2022 roku. Oparty na neoklasycznym paradygmacie realistycznym wywód weryfikuje hipotezę, zgodnie z którą polityka zagraniczna Rosji miała charakter defensywny i stanowiła w dużej mierze reakcję na ofensywne działania USA jako jedynego globalnego supermocarstwa. Autor kwestionuje jednostronną narrację przypisującą Rosji wyłączną odpowiedzialność za kryzys w relacjach dwustronnych, wskazuje na strukturalne uwarunkowania międzynarodowe oraz interesy bezpieczeństwa obu stron.

W warstwie metodologicznej w opracowaniu zastosowano krytyczną analizę literatury przedmiotu, badanie dokumentów strategicznych oraz metodę obserwacyjną wynikającą z wieloletniego doświadczenia badawczego autora. W strukturze tekstu wyróżniono dwie zasadnicze części: pierwsza analizuje pozycję międzynarodową i ewolucję celów strategicznych USA i Rosji po rozpadzie układu bipolarnego; druga w układzie chronologicznym rekonstruuje kluczowe punkty zapalne. Analizie poddano kwestie budowy europejskiego systemu bezpieczeństwa, rozszerzania NATO, interwencji w Jugosławii (1999), budowy tarczy antyrakietowej, wojny w Iraku, rywalizacji geoekonomicznej w sektorze gazowym oraz eskalacji geopolitycznego sporu o Ukrainę, stanowiącego cezurę zamykającą ramy czasowe badań.

PDF

Czytaj więcej

Definicja terroryzmu w kontekście radykalizacji i ekstremizmu

Magdalena El Ghamari

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 199-218

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.031.23732

W artykule podjęto problem trwałej niekonsekwencji w definiowaniu terroryzmu, wynikającej z jednoczesnej „inflacji” i „deflacji” pojęcia: z jednej strony jego rozszerzania na bardzo szerokie spektrum przemocy politycznej, z drugiej – ujmowania zbyt wąskiego, nieuwzględniającego nowych konfiguracji przemocy, zwłaszcza w środowisku cyfrowym. Punktem wyjścia było wyraźne rozgraniczenie trzech odrębnych porządków analitycznych: taktyki przemocy (terroryzm), procesu (radykalizacja) oraz stanu przekonań wraz z odpowiadającym mu repertuarem praktyk (ekstremizm). Na tym tle zaproponowano definicję operacyjną terroryzmu oraz rozwinięto ją w postaci modelu 7D. Model opiera się na dwóch przesłankach koniecznych: poważnej szkodzie lub wiarygodnym zagrożeniu nią oraz projekcie komunikacyjnym, uzupełnionych pięcioma kryteriami dodatkowymi, odnoszącymi się do statusu ofiar, celu polityczno-społeczno-ideologicznego, stopnia planowości, mechanizmów dyfuzji komunikatu oraz relacji czynu do norm międzynarodowego prawa humanitarnego. Metodologicznie tekst łączy analizę pojęciową z przeglądem ram normatywnych (rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ, prawo Unii Europejskiej) oraz zastosowaniem modelu 7D do wybranych konfiguracji zdarzeń: zamachów sprawców indywidualnych, incydentów w cyberprzestrzeni o potencjale śmiertelnym oraz ataków na infrastrukturę krytyczną o mieszanym statusie celu. Przeprowadzona analiza wskazuje, że model 7D redukuje niejednoznaczność definicyjną, pełni funkcję „bezpiecznika” przed nadużywaniem kategorii terroryzmu, a zarazem pozwala włączać do niej nowe formy przemocy spełniające wymagane progi szkody i komunikacyjności. W warstwie praktycznej propozycja ułatwia rozgraniczenie między prewencją radykalizacji oraz brutalnego ekstremizmu a przeciwdziałaniem terroryzmowi, sprzyjając spójniejszemu projektowaniu polityk publicznych, standardów reagowania i wskaźników oceny działań instytucji odpowiedzialnych za bezpieczeństwo.

PDF

Czytaj więcej

Ewolucja terroryzmu lewicowego w Republice Federalnej Niemiec na przykładzie I generacji Frakcji Czerwonej Armii (RAF-u)

Sebastian Pietras

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 219-234

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.032.23733

Artykuł poświęcono analizie procesu ewolucji terroryzmu lewicowego w Republice Federalnej Niemiec na przykładzie działalności I generacji Frakcji Czerwonej Armii (RAF-u). Cel opracowania to ukazanie mechanizmów radykalizacji środowisk studenckich przełomu lat 60. i 70. XX wieku oraz ich transformacji w zorganizowaną strukturę terrorystyczną. W tekście omówiono genezę ideową RAF-u, wpływ międzynarodowego kontekstu zimnowojennego, a także rolę kluczowych postaci, takich jak Andreas Baader, Gudrun Ensslin i Ulrike Meinhof. Szczególną uwagę poświęcono procesowi ewolucji organizacji oraz eskalacji przemocy. Pokazano, w jaki sposób dynamika konfrontacji między organizacją a aparatem państwowym doprowadziła do stopniowej dezintegracji struktur RAF-u oraz zakończenia działalności jego I generacji. Zastosowano metodę analizy historycznej i politologicznej, opartą na krytycznej analizie źródeł oraz literatury przedmiotu.

PDF

Czytaj więcej

Polityka jako czynnik bezpieczeństwa żywnościowego

Andrzej Czajowski

Prawo i Bezpieczeństwo – Law & Security, 1(6)/2026, 2026, s. 235-256

https://doi.org/10.4467/29567610PIB.26.033.23734

Bezpieczeństwo żywnościowe zależy przede wszystkim od przyrody oraz gospodarki, ale też od polityki, która zawsze odgrywała tu ważną rolę, zwykle pozytywną – choć bywało, że i negatywną. Ilość produktów rolnych na świecie teoretycznie pokrywa zapotrzebowanie na żywność, co jednak nie rozwiązuje problemu głodu. Ze względu na doniosłość polityczną bezpieczeństwa żywnościowego samo jego pojęcie pojawiło się jako kategoria polityczna, definiowana kilkakrotnie przez organ polityczny. Za bezpieczeństwo żywnościowe w szerokim sensie odpowiada generalnie polityka żywnościowa, zaś w jednym z jego uchwalonych czterech wąskich znaczeń – zapewnienia fizycznej dostępności do produktów rolnych – polityka rolna, powiązana z handlową, ekologiczną i klimatyczną. Tę politykę cechują konflikty wokół rolnictwa; sprzyja ona bądź zagraża bezpieczeństwu żywnościowemu. Rola polityki rolnej na rzecz bezpieczeństwa żywnościowego została omówiona na przykładzie Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) Unii Europejskiej w latach 1962–2026, która jest korzystna dla rolnictwa w Polsce.

PDF

Czytaj więcej