Artykuł poświęcony jest analizie uwarunkowań oraz form radzenia sobie z traumą zaginięcia osoby bliskiej w systemie rodzinnym, ujmowanej w perspektywie prawnej oraz interdyscyplinarnej. Zaginięcie członka rodziny stanowi zdarzenie o szczególnym charakterze, wywołujące długotrwałe konsekwencje psychiczne, społeczne i prawne, wynikające z braku pewności co do losu osoby zaginionej oraz niemożności jednoznacznego zakończenia procesu żałoby. Celem niniejszego artykułu jest analiza uwarunkowań doświadczania traumy zaginięcia osoby bliskiej oraz identyfikacja form radzenia sobie z tą traumą w obrębie systemu rodzinnego, z uwzględnieniem kontekstu psychologicznego, społecznego i prawnego. Szczególną uwagę poświęcono zjawisku straty niejednoznacznej oraz jego wpływowi na funkcjonowanie rodziny w warunkach długotrwałej niepewności. Przedstawiono również formy radzenia sobie z traumą zaginięcia, występujące zarówno na poziomie indywidualnym, jak i rodzinnym, z uwzględnieniem strategii adaptacyjnych oraz mechanizmów obronnych. Wskazano na procesy reorganizacji systemu rodzinnego, obejmujące zmianę ról, renegocjację relacji oraz próby przywracania równowagi funkcjonalnej w warunkach długotrwałej niepewności. Podkreślono znaczenie współdziałania oddziaływań prawnych, psychologicznych i społecznych w procesie wsparcia rodzin dotkniętych zaginięciem. Artykuł akcentuje potrzebę uwzględniania specyfiki traumy zaginięcia w praktyce stosowania prawa, w szczególności w zakresie ochrony praw członków rodziny osoby zaginionej oraz projektowania skutecznych mechanizmów pomocy instytucjonalnej.

This article analyzes the factors involved in and ways of coping with the trauma of a loved one’s disappearance within the family system, viewed from both legal and interdisciplinary perspectives. The disappearance of a family member is an event of a unique nature, causing long-term psychological, social, and legal consequences resulting from the uncertainty regarding the fate of the missing person and the inability to bring the grieving process to a definitive close. The aim of this article is to analyze the factors influencing the experience of the trauma of a loved one’s disappearance and to identify ways of coping with this trauma within the family system, taking into account the psychological, social, and legal contexts. Particular attention is devoted to the phenomenon of ambiguous loss and its impact on family functioning under conditions of prolonged uncertainty. The article also presents forms of coping with the trauma of disappearance, occurring at both the individual and family levels, taking into account adaptive strategies and defense mechanisms. It highlights the processes of family system reorganization, including role changes, the renegotiation of relationships, and attempts to restore functional balance under conditions of prolonged uncertainty. The importance of the interaction of legal, psychological, and social factors in the process of supporting families affected by disappearance was emphasized. The article emphasizes the need to take into account the unique nature of the trauma associated with disappearance in legal practice, particularly with regard to protecting the rights of the missing person’s family members and designing effective institutional support mechanisms.