Celem niniejszego artykułu jest analiza znaczenia psychologii zagrożeń w świetle współczesnych wyzwań, stojących przed systemami bezpieczeństwa, a także identyfikacja kluczowych obszarów, w których wiedza psychologiczna może wspierać działania prewencyjne, edukacyjne oraz kryzysowe. Punktem wyjścia jest założenie, iż skuteczne zarządzanie sytuacjami zagrożenia wymaga nie tylko wdrożenia rozwiązań technicznych i organizacyjnych, lecz także dogłębnego zrozumienia mechanizmów psychicznych, leżących u podstaw postrzegania ryzyka, reakcji na stres oraz kształtowania poczucia bezpieczeństwa. Problem badawczy został sformułowany następująco: W jaki sposób psychologia zagrożeń może przyczynić się do podniesienia efektywności działań w zakresie bezpieczeństwa społecznego oraz wzmacniania odporności psychicznej obywateli wobec współczesnych zagrożeń? Artykuł opiera się na metodach teoretycznych, takich jak analiza literatury przedmiotu, synteza wyników badań z dziedziny psychologii społecznej, kryzysowej i poznawczej, a także przegląd koncepcji dotyczących komunikacji kryzysowej, odporności psychicznej oraz percepcji zagrożeń. Kluczowy wniosek wskazuje, iż integracja psychologii bezpieczeństwa z praktyką edukacyjną, instytucjonalną oraz medialną, stanowi istotny warunek pogłębionego rozumienia i przewidywania ludzkich zachowań w obliczu sytuacji kryzysowych. Efektywnie skonstruowana komunikacja, edukacja emocjonalna oraz systemy wsparcia psychologicznego mogą w istotny sposób podnieść skuteczność profilaktycznych i operacyjnych działań służb odpowiedzialnych za bezpieczeństwo publiczne.

The aim of this article is to analyze the importance of threat psychology in the light of contemporary challenges facing security systems, as well as to identify key areas in which psychological knowledge can support preventive, educational and crisis activities. The starting point is the assumption that effective management of emergency situations requires not only the implementation of technical and organizational solutions, but also an in-depth understanding of the mental mechanisms underlying risk perception, stress response, and the formation of a sense of security. The research problem was formulated as follows: How can threat psychology contribute to increasing the effectiveness of social security activities and strengthening the mental resilience of citizens to contemporary threats? The article is based on theoretical methods, such as the analysis of the literature on the subject, the synthesis of research results in the field of social, crisis and cognitive psychology, as well as an overview of concepts related to crisis communication, mental resilience and threat perception. The key conclusion indicates that the integration of security psychology with educational, institutional and media practice is an important condition for a deeper understanding and prediction of human behaviour in the face of crisis situations. Effectively structured communication, emotional education and psychological support systems can significantly increase the effectiveness of preventive and operational activities of services responsible for public safety.