FAQ

2025 Następne

Data publikacji: 19.12.2025

Licencja: CC BY  ikona licencji

Redakcja

Redaktor naczelny Piotr Ciępka

Zastępca redaktora naczelnego Adam Reza

Sekretarz redakcji Weronika Rojtek

Redaktorzy merytoryczni Szymon Tarapata, Sławomir Tarkowski

Redaktor statystyczny Grzegorz Zadora

Redaktor językowy Justyna Romanowska

Zawartość numeru

Wykładnia prawa

Ryszard A. Stefański

Paragraf na Drodze, 2/2025, 2025, s. 7-21

https://doi.org/10.4467/15053520PnD.25.006.22997
Przedmiotem artykułu jest znaczenie sygnału czerwonego wraz z sygnałem w kształcie zielonej strzałki w lewo, nadawanego przez sygnalizator S-2 oraz znaczenie sygnalizatora kierunkowego S-3, dopuszczającego skręcanie w kierunku wskazanym strzałką. Jego celem jest ustalenie, w drodze analizy aktów prawnych i wypowiedzi w literaturze, dopuszczalności wykonania manewru zawracania oraz obowiązków ciążących na kierujących pojazdem skręcających lub zawracających. Dopuszczalne jest zawracanie, jeżeli jest nadawany przez sygnalizator S-2 sygnał czerwony wraz z sygnałem w kształcie zielonej strzałki w lewo pod warunkiem: 1) zatrzymania się przed sygnalizatorem i niedoprowadzenia do utrudnienia ruchu innym jego uczestnikom; 2) wykonania go z lewego skrajnego pasa ruchu; 3) braku zakazu tego manewru znakiem B-23 „zakaz zawracania”. Jego dopuszczalność wynika wprost z § 96 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znaków i sygnałów drogowych. Ze względu na brak takiej regulacji co do sygnalizatora kierunkowego S-3 jest to niedopuszczalne. Sygnał w kształcie zielonej strzałki nadawany zarówno przez sygnalizator S-2, jak i S-3 zezwala na wjazd za sygnalizator, a z uwagi na to, że w przypadku pierwszego sygnalizatora strumienie ruchu mogą być kolizyjne, skręcający obowiązany jest stosować się do zasad przejazdu przez skrzyżowanie określonych w prawie o ruchu drogowym. Nie dotyczy to jednak sytuacji, gdy strumienie ruchu są bezkolizyjne. Obowiązek ten nie ciąży także na kierującym pojazdem skręcającym przy sygnale w kształcie zielonej strzałki wyświetlanym na sygnalizatorze S-3, gdyż wówczas nie występuje kolizja z innymi uczestnikami ruchu.
Czytaj więcej Następne

Stanisław Grzegórzko

Paragraf na Drodze, 2/2025, 2025, s. 23-34

https://doi.org/10.4467/15053520PnD.25.007.22998
Postępowanie nakazowe w sprawach o wykroczenia drogowe, mimo że zostało ukształtowane jako instrument przyspieszający postępowanie, w praktyce może prowadzić do jego przewlekłości. Mechanizm sprzeciwu oraz możliwość stosowania obstrukcji procesowej zwiększają ryzyko przedawnienia karalności, co skutkuje umorzeniem postępowań i ogranicza prewencyjną funkcję prawa wykroczeń.
Czytaj więcej Następne

Badania

Piotr Ciępka

Paragraf na Drodze, 2/2025, 2025, s. 35-47

https://doi.org/10.4467/15053520PnD.25.008.22999
W artykule przedstawiono wyniki prób przyspieszania i hamowania samochodu Toyota Rav4 AWD, zarejestrowane z wykorzystaniem czterech urządzeń mogących służyć do pomiaru dynamiki wzdłużnej pojazdów: opóźnieniomierza XL-Meter, rejestratora VBox Sport, kamery sportowej GoPro Hero10 i zainstalowanej na smartfonie aplikacji TESTEK Expert. Otrzymane wyniki porównano w zakresie obliczonych wartości średniego pełnego opóźnienia hamowania, czasu przyspieszania do 100 km/h i zmian prędkości. Uzyskane wyniki wskazują, że każde z tych urządzeń daje możliwość ustalenia średniego pełnego rozwiniętego opóźnienia hamowania z dokładnością wystarczającą w rekonstrukcji przebiegu wypadku. Aplikacja TESTEK Expert oblicza wartości MFDD porównywalne do uzyskanych przy pomiarze urządzeniem XL-Meter i może służyć do wiarygodnych pomiarów w badaniach powypadkowych. Do pomiarów prędkości, w szczególności czasu osiągnięcia jej konkretnej wartości, zaleca się jednak wykorzystywanie urządzeń rejestrujących prędkość, ponieważ wartości prędkości uzyskane poprzez numeryczne całkowanie przebiegu przyspieszenia wzdłużnego mogą być obarczone znacznym błędem.
Czytaj więcej Następne

Z notatnika biegłego

Alicja Drozd-Lipińska, Paweł Grzegorz Dąbkowski

Paragraf na Drodze, 2/2025, 2025, s. 49-70

https://doi.org/10.4467/15053520PnD.25.010.23001
Celem artykułu jest przedstawienie wyników analizy obrażeń pieszych ofiar wypadku drogowego i rekonstrukcji mechanizmu ich powstania, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości rozróżnienia obrażeń pierwotnych oraz obrażeń wtórnych. Podstawę wnioskowania stanowiły znikome materiały dowodowe zgromadzone w aktach sprawy, na które składały się opisowe opinie z oględzin i sekcji zwłok oraz zdjęcia z miejsca wypadku. W toku analizy zaobserwowano wyraźną asymetrię zarówno zakresu, jak i intensywności obrażeń u poszkodowanych. Zidentyfikowane uszkodzenia ciała zostały poddane analizie biomechanicznej w kontekście kierunków działania sił zewnętrznych. Otarcia naskórka oraz uszkodzenia odzieży umożliwiły częściową rekonstrukcję toru ruchu ciał po uderzeniu. W badaniu zdarzenia wykorzystano wiedzę z zakresu antropologii fizycznej, co pozwoliło m.in. na wyznaczenie kierunków działania sił, które spowodowały uszkodzenia ciał poszkodowanych. Na podstawie dostępnych informacji uzyskano wiarygodne wskazania co do kierunku działania sił i sekwencji uderzeń pieszych, do jakich doszło w trakcie wypadku.
Czytaj więcej Następne