FAQ
PL | EN

Ustawienia prywatności (cookies)

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Aby uzyskać więcej informacji i spersonalizować swoje preferencje, kliknij „Ustawienia”. W każdej chwili możesz zmienić swoje preferencje, a także cofnąć zgodę na używanie plików cookie na poniższej stronie.
Polityka prywatności (link otworzy się w nowym oknie)
* z wyjątkiem niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania strony oraz realizacji obowiązków prawnych administratora
Przesuwając suwak w prawo aktywujesz konkretną zgodę. Przesuwając suwak w lewo wyłączasz taką zgodę.

1/2025

2025 Następne

Data publikacji: 18.09.2025

Licencja: CC BY 4.0  ikona licencji

Redakcja

Redaktor naczelny Piotr Ciępka

Zastępca redaktora naczelnego Adam Reza

Zawartość numeru

Wykładnia prawa

Ryszard A. Stefański

Paragraf na Drodze, 1/2025, 2025, s. 7-14

https://doi.org/10.4467/15053520PnD.25.001.22240
Przedmiotem artykułu są rozważania na temat definicji przejścia dla pieszych zawartej w art. 2 pkt 11 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Tezą naukową jest twierdzenie, że sposób zdefiniowania przejścia dla piszących nie jest jednoznaczny i budzi istotne wątpliwości. Poddany został analizie głównie jeden z jej elementów, a mianowicie oznaczenie odpowiednimi znakami drogowymi. Celem opracowania jest ustalenie, czy dla uzyskania statusu przejścia dla pieszych wystarczające jest jego oznaczenie jakimkolwiek znakiem zawierającym nazwę „przejście dla pieszych”, tj. znakiem A-16, D-6 lub P-10. Analiza dotycząca tych znaków wykazała, że funkcję taką pełni wyłącznie znak pionowy D-6 „przejście dla pieszych”. Wniosek ten wspiera treść pkt 5.2.6.3 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach, z którego wynika, że znak D-6 stosuje się przy wszystkich przejściach dla pieszych oraz jeżeli nawierzchnia jezdni nie nadaje się do umieszczenia znaku poziomego P-10 „przejście dla pieszych”, a istnieje potrzeba ustalenia przejścia, przejście to można wyznaczyć tylko znakami D-6.
Czytaj więcej Następne

Materiały szkoleniowe

Zbigniew Lozia

Paragraf na Drodze, 1/2025, 2025, s. 15-46

https://doi.org/10.4467/15053520PnD.25.002.22241
Artykuł przedstawia przegląd praktycznych porad doświadczonych rowerzystów prowadzący do zaleceń dotyczących technik hamowania roweru z użyciem jednego lub dwóch hamulców. Autor zbudował prosty quasi-statyczny model prostoliniowego hamowania roweru na poziomej i pochyłej jezdni. Uwzględnił zagrożenie przewróceniem do przodu, konsekwencje blokowania kół oraz możliwą poprawę skuteczności hamowania dzięki przesuwaniu środka masy do tyłu. Dla przyjętego zestawu danych popularnego roweru górskiego i przeciętnego rowerzysty oraz nawierzchni asfaltowej suchej i mokrej, wykonał obliczenia opóźnienia hamowania dla ośmiu przypadków użycia jednego lub dwóch hamulców. Otrzymane wyniki wskazują na duże zróżnicowanie skuteczności hamowania na poziomej i pochyłej jezdni w zależności od techniki hamowania. Autor analizował także przypadek hamowania granicznego, prowadzącego do oderwania tylnego koła od jezdni oraz warunki równowagi statycznej dla przypadku „stójki” na przednim kole roweru.
Czytaj więcej Następne

Badania

Piotr Ciępka, Jakub Zębala , Adam Reza, Robert Janczur

Paragraf na Drodze, 1/2025, 2025, s. 47-62

https://doi.org/10.4467/15053520PnD.25.003.22242
W Polsce eksploatowanych jest coraz więcej rowerów elektrycznych, a co za tym idzie – możemy spodziewać się także wzrostu liczby zdarzeń drogowych z ich udziałem. W literaturze niewiele jest wyników badań dynamiki ruchu takich rowerów, dlatego podjęto temat badawczy, aby choć częściowo uzupełnić braki. W artykule podano wyniki badań: przyspieszania i intensywnego hamowania, zmiany pasa ruchu i zawracania dwóch modeli rowerów elektrycznych marki Unibike, tj. Swift i Optima. Badania podstawowe zostały uzupełnione próbami hamowania wykonanymi na drogach rowerowych o nawierzchni asfaltowej i betonowej, kostce brukowej oraz pokrytej specjalną farbą.
Czytaj więcej Następne

Patryk Król

Paragraf na Drodze, 1/2025, 2025, s. 63-74

https://doi.org/10.4467/15053520PnD.25.004.22243
Artykuł prezentuje analizę bibliometryczną piśmiennictwa naukowego dotyczącego rekonstrukcji wypadków drogowych, opracowaną na podstawie 910 dokumentów naukowych z bazy Web of Science Core Collection pochodzących z lat 1971–2025. Badanie objęło analizę dynamiki publikacji, rozkładu geograficznego, cytowalności oraz współpracy naukowej. Najważniejsze wyniki wskazują na dynamiczny wzrost liczby publikacji, szczególnie po 2010 roku, z rekordowym poziomem 105 artykułów w 2024 roku. Średnioroczny przyrost publikacji wynosi 6,81%, a przeciętna liczba cytowań na dokument to 10,53. Chiny, Stany Zjednoczone i Wielka Brytania dominują pod względem cytowalności, przy czym amerykańskie publikacje charakteryzują się najwyższą średnią cytowalnością (24,80 cytowania na artykuł). Czasopismo „Accident Analysis and Prevention” jest najważniejszym źródłem publikacji (42 artykuły), a Shanghai Jiao Tong University i Changsha University of Science and Technology przewodzą pod względem afiliacji. Analiza tematyczna ujawniła interdyscyplinarny charakter dziedziny, łączący aspekty medyczne (trauma, injuries, surgery), inżynierskie (simulation, vehicle, safety) oraz nowoczesne technologie (deep learning, network). Ewolucja tematów w ostatnich latach wskazuje na przesunięcie od klasycznych zagadnień biomechanicznych i klinicznych w kierunku zastosowania sztucznej inteligencji i big data. W pracy nie analizowano publikacji nieindeksowanych w bazach danych, choć ich udział w ogólnej liczbie publikacji jest niewątpliwie znacznie większy, co może stanowić przyczynek do kolejnych analiz bibliometrycznych.
Czytaj więcej Następne