Tomasz Kwoka
Kultura Słowian, Tom XX, 2024, s. 61-75
https://doi.org/10.4467/25439561KSR.24.004.20751Tomasz Kwoka
Studia Środkowoeuropejskie i Bałkanistyczne, Tom XXVI, 2017, s. 233-243
https://doi.org/10.4467/2543733XSSB.17.035.8333Tomasz Kwoka
Kultura Słowian, Tom XII, 2016, s. 195-214
https://doi.org/10.4467/25439561KSR.16.012.6465Historia komiksu serbskiego jest nie tylko bardzo ciekawa, lecz także długa, ponieważ jego początki sięgają lat trzydziestych XX w. Wówczas, w ciągu zaledwie kilku lat, w Serbii wytworzyła się niezwykle twórcza i witalna scena komiksowa, w której powstawały komiksy na światowym poziomie, chętnie kupowane w kraju i publikowane za granicą (także w przedwojennej Polsce). Co ciekawe, największą grupę rysowników tworzyli rosyjscy emigranci, ówczesna awangarda serbskiego komiksu. Po II wojnie światowej i okresie jugosłowiańskim, z kilkoma ciekawymi komiksami tego okresu (Dikan lub Mirko i Slavko), na arenie międzynarodowej serbski komiks pojawił się dopiero w latach dziewięćdziesiątych. Główną postacią serbskiego komiksu autorskiego jest Aleksandar Zograf, obecnie najbardziej znany i ceniony rysownik z Serbii. Co więcej, jest on także historykiem komiksu, jedną z kilku osób, dzięki którym rodzima publiczność poznała i na nowo odkryła dokonania serbskiego komiksu międzywojennego. Dzięki postaci Zografa cały artykuł spaja klamra łącząca przeszłość z współczesnością, w której jedną z najważniejszych tendencji jest odkrywanie dawnych dziejów.
https://orcid.org/0000-0003-1222-6472
Tomasz Kwoka – doktor habilitowany nauk humanistycznych, slawista, serbista i rutenista, językoznawca, pracuje w Instytucie Filologii Słowiańskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Członek Komisji Kultury Słowian PAU oraz sekretarz naukowy Komisji Słowianoznawstwa Oddział PAN w Krakowie. Główne obszary zainteresowań naukowych: historia i współczesność języka serbskiego, historia, kultura, mozaika etniczna i językowa Wojwodiny oraz język, kultura i historia Łemków i Rusinów wojwodińskich. Autor monografii Wojwodina i jej Rusini. O języku, kulturze i historii Rusinów wojwodińskich (2023) oraz trzytomowej pracy Dzieje słownictwa z zakresu stosunków społecznych w Serbii i Czarnogórze: t. 1: Ród i Społeczeństwo (2012), t. 2: Państwo i administracja (2013) i t. 3: Wojsko, Kościół, świadczenia i własność (2015). Współautor dwóch tomów Słownika prasłowiańskiego: t.10: Ka–Ko (2024) i t. 11: kǫ–ky (2023).
