Celem badań była ocena poziomu integracji kolejowego transportu pasażerskiego z innymi środkami transportu na terenie Szczecińskiego Obszaru Metropolitalnego. Przyjęto założenie, że każda kolejowa stacja pasażerska stanowi potencjalny węzeł przesiadkowy. Obszar badań objął 18 gmin, w tym 13 wchodzących w skład stowarzyszenia Szczecińskiego Obszaru Metropolitalnego (miasta: Szczecin, Świnoujście i Stargard, gminy miejsko-wiejskie: Goleniów, Gryfino, Nowe Warpno, Police i Stepnica oraz gminy wiejskie: Dobra, Kobylanka, Kołbaskowo, Stare Czarnowo, Stargard), a także 5 gmin powiązanych z nim funkcjonalnie (gminy miejsko-wiejskie: Golczewo, Kamień Pomorski, Międzyzdroje i Wolin oraz gmina wiejska Przybiernów). Zbadano stan wyposażenia kolejowych stacji pasażerskich na obszarze badań oraz ich otoczenia, w tym liczbę dostępnych miejsc parkingowych i stojaków rowerowych oraz odległość do najbliższego przystanku autobusowego. W obrębie wszystkich badanych stacji stwierdzono występowanie infrastruktury umożliwiającej zmianę środka transportu, czyli wybór rozwiązania multimodalnego. Integracja kolei z innymi środkami transportu była jednak mocno zróżnicowana. Największe węzły przesiadkowe na badanym obszarze tworzą Szczecin Główny, Szczecin Dąbie, Stargard oraz Świnoujście, a nieco mniejsze stacje w ośrodkach powiatowych, tj.: Goleniów, Gryfino i Kamień Pomorski. Stacje pasażerskie z najbardziej rozbudowaną infrastrukturą i bogatszą ofertą przewozową (zwłaszcza ofertą pociągów dalekobieżnych), stanowiły najczęściej ważne węzły przesiadkowe.
