@article{bf7e441d-7f23-4c55-9154-eec87218a8bb,
author = {Ernestyna Szpakowska-Loranc},
title = {Architektura cienia},
journal = {Środowisko Mieszkaniowe},
volume = {2017},
number = {18/2017},
year = {2017},
issn = {1731-2442},
pages = {67-74},keywords = {cień; narracja architektoniczna},
abstract = {O ile w przeszłości światłu w architekturze nieodłącznie towarzyszył cień, zadaniem współczesnego architekta jest zwykle jedynie dbałość o doświetlenie budynku. Brak zacienionych przestrzeni przez stosowanie rozległych przeszkleń i równomiernego, sztucznego oświetlenia to brak tajemnicy – pola dla wyobraźni. Pozbawienie architektury cienia oznacza zatarcie granic pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem, dniem i nocą, światem rzeczywistym i wirtualnym oraz nadzór społeczny. Budynki, których twórcy oprócz światła operują także „materią” cienia jako elementem narracji architektonicznej nie są częstymi przykładami. Można do nich zaliczyć realizacje Daniela Libeskinda, Fumihiko Maki, Eduardo Menisa, Stevena Holla. Tworząc odpowiedni nastrój przekazują symboliczne treści. },
doi = {10.4467/25438700SM.17.008.7598},
url = {https://ejournals.eu/czasopismo/srodowisko-mieszkaniowe/artykul/architektura-cienia}
}