%0 Journal Article
%T Style narodowe – architektura między apoteozą narodu a akceptacją współistnienia wspólnoty narodów
%A Kwiatkowski, Krzysztof
%J Przestrzeń Urbanistyka Architektura
%V 2020
%R 10.4467/00000000PUA.20.006.12073
%N Numer 1/2020
%P 77-86
%K styl narodowy w architekturze, styl zakopiański, tradycja wynaleziona, pluralizm w architekturze Abstract
%@ 2544-0853
%D 2020
%U https://ejournals.eu/czasopismo/przestrzen-urbanistyka-architektura/artykul/style-narodowe-architektura-miedzy-apoteoza-narodu-a-akceptacja-wspolistnienia-wspolnoty-narodow
%X Fenomen stylów narodowych jako konstruktów kulturowych można rozpatrywać w kontekście teorii „tradycji wynalezionej” autorstwa Erica Hobsbawma. Zasadą tej teorii jest w uproszczeniu tworzenie wymyślonych, do pewnego stopnia fikcyjnych tradycji, opartych jednak na zasadach autentycznych, istniejących. Budowle wznoszone w stylu narodowym miały tworzyć jednolitą przestrzeń nasyconą pierwiastkami narodowymi. Celem tej architektonicznej ideologii była apoteoza narodu. W obecnych czasach fenomen stylów narodowych uległ całkowitemu zanikowi. Nie wznosi się nowych obiektów w tych stylach. Natomiast percepcja zachowanych dzieł architektury w stylu narodowym przeszła ewolucję. Obecnie odbiera sie je jako obiekty o zróżnicowanym stylistycznie wystroju.