Benkowska, E. 2018. Tłumaczenie to zawsze interpretacja – uwagi o przekładzie napisów do filmu, „Translatorica & Translata” 1, s. 81–92.
Berthold M. 1980. Historia teatru, przeł. D. Żmij-Zielińska, Warszawa.
Bratkowska M. 2017. „Shoah” – nieistniejące miejsca w pamięci, http://wyborcza.pl/7,90535,21526813,shoah-nieistniejace-miejsca-w-pamieci.html (dostęp: 06.04.2019).
Domańska E. 2007. „Zwrot performatywny” we współczesnej humanistyce, „Teksty Drugie” 5, s. 48–61.
Felman Sh., Laub D. 1992. Testimony: Crisis of Witnessing in Literature, Psychoanalysis, and History, New York. Routledge.
Figzał M. 2015. Chór antyczny oraz jego wcielenia w inscenizacjach współczesnych polskich reżyserów, w: G. Golik-Szarawarska (red.), Wartości formalne antycznego dramatu i teatru greckiego: konferencja w 50. rocznicę śmierci Profesora Stefana Srebrnego. Materiały, Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, s. 213–224.
Forecki P. 2010. Od „Shoah” do „Strachu”. Spory o polsko-żydowską przeszłość i pamięć w debatach publicznych, Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.
Głowacka D. 2014. Wieża Babel. Świadectwa Holokaustu a etyka przekładu, „Przekładaniec” 29, s. 229–255.
Głowacka D. 2016. Współ-pamięć, pamięć „negatywna” i dylematy przekładu w „wycinkach” z „Shoah” Claude’a Lanzmanna, „Teksty Drugie” 6, s. 297–311.
Joniec W. 1990. Twórczość Stéphanie-Félicité de Genlis w Polsce, „Pamiętnik Literacki” 81(4), s. 17–36.
Knapik B.H. (red.). 2009. Odpust zupełny i odpusty cząstkowe, Katowice: Wydawnictwo Ojców Franciszkanów Niepokalanów.
Koprowska K. 2018. Postronni? Zagłada w relacjach chłopskich świadków, Kraków: Universitas.
Kosiński D. 2016. Performatyka. W(y)prowadzenia, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Kuhiwczak P. 2007. The Grammar of Survival. How Do We Read Holocaust Testimonies? w: M. Salama-Carr (red.), Translating and Interpreting Conflict, Amsterdam–Nowy Jork: John Benjamins, s. 61–73.
Kwieciński B. 2012. Obrazy i klisze. Między biegunami wizualnej pamięci o Zagładzie, Kraków: Universitas.
Majewski T. 2007. Świadectwo – pomiędzy wnętrzem i zewnętrzem Języka, „Teksty Drugie” 5, s. 74–84.
Lanzmann C. 1985. Shoah.
Litka P., Lorek Z., Pawlikowski G. 2017. Śledztwo sędziego Bednarza, „Tygodnik Powszechny”, https://www.tygodnikpowszechny.pl/sledztwo-sedziego-bednarza-146565?language=pl (dostęp: 28.08.2018).
Niziołek G. 2016. Lęk przed afektem, „Didaskalia” 131, s. 9–17.
Partyga E. 2004. Chór dramatyczny w poszukiwaniu tożsamości teatralnej, Kraków: Wydawnictwo: Księgarnia Akademicka.
Sendyka R. 2013. Pryzma – zrozumieć nie-miejsca pamięci (non-lieux de memoire), „Teksty Drugie” 1–2, s. 323–344.
Sendyka R. 2017. Poświadek, przeciw-postronny i (niczyja) trauma, „Widok. Teorie i Praktyki Kultury Wizualnej” 18, s. 1–14.
Sendyka R. 2018. Od obserwatorów do gapiów. Kategoria bystanders i analiza wizualna, „Teksty Drugie” 3, s. 117–130.
Sendyka R. 2019. Śledztwo i łowy. Nie-miejsca pamięci i krajobraz cynegetyczny, w: A. Ubertowska, D. Korczyńska-Partyka, E. Kuliś (red.), Poetyki ekocydu. historia, natura, konflikt, Warszawa: Instytut Badan Literackich, s. 87–110.
Srebrnik S. 1945. Protocol of the Interrogation of the Witness, http://www.holocaustresearchproject.org/survivor/srebrnik.html (dostęp: 17.08.2018).
Szczepan A. 2017. Świadek/postronny, w: K. Jarzyńska, M. Kobielska, J. Muchowski, R. Sendyka, A. Szczepan (red.), Nie-miejsca pamięci. Elementarz, Kraków: Ośrodek Badań nad Kulturami Pamięci.
Szczepan A. 2018a. „Przestrzeń zaraz pokażę”. Krajobrazy Zagłady, performanse pamięci, „Teksty Drugie” 1, s. 297–320.
Szczepan A. 2018b. O wystawianiu historii. Świadek Zagłady na scenie zbrodni, „Teksty Drugie” 3, s. 309–323.
Turner V. 2005. Od rytuału do teatru, przeł. M. Dziekan, J. Dziekan, Warszawa: Oficyna Wydawnicza Volumen.
Winniczuk L. (red.). 1968. Mały Słownik Kultury Antycznej. red., Warszawa: Wiedza Powszechna.