@article{018e9e58-000f-73a2-954b-7497d5e3daf6,
author = {Hanna Kowalska-Stus},
title = {Chora – Miejsce spotkania nieba i ziemi. Na przykładzie rosyjskiej twórczości ustnej},
journal = {Kultura Słowian},
volume = {2023},
number = {Tom XIX},
year = {2023},
issn = {2451-4985},
pages = {11-26},keywords = {hierofania przestrzeni; folklor rosyjski; święta Ruś w folklorze rosyjskim},
abstract = {Fenomen przeważającej liczby tekstów rosyjskiej literatury ustnej związany jest ze zjawiskiem chory. Ziemia ruska opisywana jest w nich jako ikona rzeczywistości niebiańskiej. Terminem chora posłużył się Platon w Timajosie, nadając mu szersze, pozageometryczne i pozageograficzne znaczenie. Chora zawiera hierofanię, unieważnia przestrzeń w sensie geometrycznym i geograficznym. Twórczość ustna świadczy o poszukiwaniu na Rusi tego miejsca, które sprzyja narodzinom prawdziwego człowieka, a które Platon nazywał chorą. Idea tego miejsca różniła się od koncepcji Moskwy – Trzeciego Rzymu tym, że nie odwoływała się do cara ani do państwa, ale do ziemi i człowieka dążącego do zbawienia. Car i państwo zyskują tu nowe, rajskie oblicze wyłącznie w perspektywie przemiany. Idea ta nie ma charakteru prospektywnego, odwołuje się do wieczności. Zachowane zostało podstawowe dziedzictwo ontologiczne w tożsamości bytu ruskiego, który nie podlega czasowi. Ta chora jako ruska przestrzeń posiada wymiar egzystencjalny i tożsamościowy.
 },
doi = {10.4467/25439561KSR.23.001.18978},
url = {https://ejournals.eu/czasopismo/kultura-slowian/artykul/chora-miejsce-spotkania-nieba-i-ziemi-na-przykladzie-rosyjskiej-tworczosci-ustnej}
}