@article{018e9e55-9330-71d2-86c6-7fdf9e0b4377,
author = {Katarzyna  Szkaradnik},
title = {Wymiary literackiego odpominania Zaolzia},
journal = {Wielogłos},
volume = {2023},
number = {Numer 4 (58) 2023},
year = {2023},
issn = {1897-1962},
pages = {27-57},keywords = {Zaolzie; zapomnienie; pamięć kulturowa; Śląsk Cieszyński; literatura},
abstract = {Artykuł poświęcony jest różnym wymiarom literackiego odpominania Zaolzia – części Śląska Cieszyńskiego przydzielonej w 1920 roku Czechosłowacji, choć w większości zamieszkanej przez ludność polską. Ziemia ta do dziś stanowi problem tożsamościowy dla mieszkańców polskiego pochodzenia, którzy czują się z jednej strony zapomniani przez Polskę, z drugiej – związani z nią pamięcią kulturową. Łatwiej im na co dzień, gdy identyfikują się z kulturą czeską, lecz podlegają presji starszego pokolenia, które jednak nieraz stawia znak równości między „polskością” a regionalizmem i izolacjonizmem. Zwłaszcza literaci obciążeni są balastem narodowych powinności, ale dlatego też często podejmują się krytycznego namysłu nad tożsamością oraz odpominania przeszłości – odzyskiwania treści wypieranych z pamięci zbiorowej. Autorka tekstu analizuje, jak pisarze zmagają się z zaolziańskimi tabu, historycznymi traumami, niepokojącymi widmami i ideologiami. Nawiązując do wyróżnionych przez Paula Connertona siedmiu rodzajów zapomnienia, rozpatruje trzy główne relacje: wobec zapomnienia przez Polskę, tożsamościowego rozdarcia i rozdwojenia oraz zamknięcia się w lokalności.},
doi = {10.4467/2084395XWI.23.027.18862},
url = {https://ejournals.eu/czasopismo/wieloglos/artykul/wymiary-literackiego-odpominania-zaolzia}
}